• Cees Engbers (75) uit Friesland is al 65 jaar trouw lid van CVV Achilles!

    13 feb 2021 door Timo Oving
  • GROETJES UIT FRIESLAND | Cees Engbers was onlangs een opvallende naam in de bestellijst van onze mondkapjes met clublogo. Cees woont immers al jaren zo'n 150 kilometer verderop, in Friesland. Toch was de bestelling correct, via de post stuurden we het mondkapje op, waarna we een paar dagen later een prachtige selfie ontvingen. 'Een mondkapje van mijn jeugdliefde', plaatste hij erbij. Afgelopen jaar was hij alweer 65 jaar lid van onze club. We vonden het een mooie aangelegenheid om eens met Cees het gesprek aan te gaan.

    Ha Cees, zou je je allereerst eens kort willen voorstellen? En iets kunnen vertellen over jouw tijd bij Achilles?
    ''Ja, natuurlijk! Ik ben Cees Engbers, 75 jaar jong en geboren in Enschede. Ik ben opgegroeid in de Jacobastraat. Op mijn tiende werd ik lid van Achilles, eerder kon in die tijd nog niet. Samen met Wim Koops en Wolter Oord speelde ik op straat en dat betekende, voetballen, voetballen en nog eens voetballen. Ik speelde in alle jeugdelftallen van Achilles met Wim Koops, Jan en Piebo Oost, Dick van Lenthe, Peter Bos, Evert Mol, Wolter Oord, Joop Schonewille en Jacob Klaver dat zijn de mensen die mij zo te binnen schieten, een aantal van hen leven al niet meer. We werden bijna elk jaar kampioen en het jaar dat we in het A-elftal kampioen werden hebben we het toenmalige eerste elftal uitgedaagd voor een wedstrijd, we speelden toen gelijk, het werd 3 tegen 3. In dat elftal speelden toen o.a. Bennie Wennink, Wander Moes en Peter Schaapman. Bij de senioren speelde ik in het tweede en derde elftal. Vooral de tijd in het derde staat me nog goed bij, daar was Toon Meere aanvoerder van. Hij was een grote animator voor veel activiteiten. Ook was Toon de oprichter van de SVA, hij was de voorzitter en samen met Rein van Baren maakte ik deel uit van het bestuur van de SVA. In 1972 zijn wij verhuisd naar Helmond en in 1976 kwamen we weer terug naar Enschede. Ik werd toen al gauw benaderd om voorzitter te worden van het jeugdbestuur. Samen met Henk Huberts runden we de jeugdafdeling. Dat ben ik gebleven tot 1979. Ik kwam er achter dat nogal wat ouders problemen hadden met de aanschaf van voetbalschoenen. We hebben toen een actie op touw gezet om voetbalschoenen te ruilen, waren je schoen te klein geworden kon je ze gratis omruilen voor een paar anderen. Via sportzaak ’t Hoen kregen we een heel stel gratis ingeruilde voetbalschoenen, ook schonken een aantal leden hun schoenen. Jan van Amerom repareerde de ruilschoenen gratis.''

    Dat zijn al een hoop mooie herinneringen! Toch ben je op een gegeven moment vertrokken uit Enschede?
    ''Klopt, eerst naar Helmond en later vertrokken we naar Drachten. Ik werkte in Heerenveen bij Filtrair, een producent van industriële luchtfilters. Het bedrijf bestaat nog steeds. In 1996 zijn we verhuisd naar Oudehaske, een klein dorp op 5 kilometer afstand van Heerenveen. We wonen vlakbij een klein Fries meer genaamd: “Het Nannewiid”. Dit meer is bij veel schaatsers bekend in Nederland, het is het meer dat als eerste dicht vriest en uit heel Nederland komt men dan naar Oudehaske om te schaatsen. Zo was het hier afgelopen week enorm druk met schaatsers. Onze kinderen en kleinkinderen trokken altijd de schaatsen in huis aan en dan waren ze binnen en paar minuten op het meer.''

    ''Ik kan zelf niet schaatsen, vanwege een enkelblessure. Wel spin ik nog driemaal in de week in een sportschool (nu even niet) en fiets ik daarnaast lange afstanden, ongeveer 100 tot 150 km per dag. Tevens fiets ik zomers met een groep mensen voor onderwijs in ontwikkelingslanden, ik fiets dan voor een school in Haïti. Daarnaast heb ik een tweede hobby, ik maak chocoladeproducten, denk aan chocoladeletters, candybars en bonbons, die verkoop ik en de opbrengst daarvan is voor de Stichting naar een school in Haïti.''

    Een heel ander leven dus. Toch ben je Achilles altijd trouw gebleven?
    ''Ooit, ik denk dat ik een jaar of zestien was, besloten Wolter Oord en ik om ons hele leven lid te blijven van Achilles. En als we in Enschede op familiebezoek waren op een zaterdag kon ik het niet laten om naar Achilles te gaan, voor een praatje en een drankje. Ik volg Achilles nog steeds en via Instagram leef ik een beetje mee.''

    Een paar jaar geleden werd je gehuldigd en herinnerde je ons aan het clublied. Gaan we je ooit nog terug zien op onze club?
    ''Misschien op een jaarvergadering of een keer op een zaterdag. Wie weet, ik denk niet dat we weer terug gaan naar Enschede, we wonen hier veel te mooi!''

    Bekijk hier nog eens de beelden terug van CVV Achilles TV, toen Cees gehuldigd werd voor zijn 60-jarige lidmaatschap:

    Wil je tot slot nog iets tegen de leden zeggen?
    ''Ja: houd de club gezond. Volgens mij is er over niet al te lange tijd het honderdjarig bestaan! Verder heb ik nog wat nostalgie: toen de Horstlindelaan nog de Horstlindeweg was, een zandpad beter gezegd, fietsten we elke zaterdag naar Achilles. Een kantine was er niet. Omkleden deden we in een hok. Als we water nodig hadden om te wassen dan moest het water eerst opgepompt worden. Dat was dan koud water, ook in de toen nog strenge winters. Voordat er gevoetbald kon worden moesten eerst alle schapenkeutels van het veld verwijderd worden. Terreinknecht Wind, een oom van Wolter Oord, liet zijn schapen erop grazen, dat scheelde ook in de maaikosten. Maar alles verwijderen ging niet en dat betekende dat alle moeders zaterdags als we terug kwamen van het voetbalveld mopperden over de schapenstront. Ook nog leuk: Rein van Baren begon op een gegeven moment met de verkoop van drinken langs het veld, de opbrengst ging naar de jeugdcommissie. Daaruit is uiteindelijk de kantine verder ontwikkeld.''

    Cees, bedankt voor deze prachtige historie! Cees stuurde ons ook nog onderstaande zwart-wit foto's. Herken jij wie erop staan? Laat het ons weten op info@cvvachilles.nl. Handig voor het clubarchief en het komende jubileum!