• Rudolf Oostindie nog niet klaar bij Achilles 1

    10 jan 2019 Timo Oving
  • VERHALEN UIT DE GIDS | Ook dit seizoen bracht CVV Achilles een presentatiegids uit. De gids werd verspreid onder alle leden en tevens onder de samenwerkende jeugd van EMOS. De komende weken zullen we een aantal verhalen ook op onze site plaatsen. Deze week het verhaal over Rudolf Oostindie. De 34-jarige linksbuiten plakte er afgelopen zomer nog een jaar aan vast bij Achilles 1: ‘Ik kon niet stoppen na zo’n degradatie.’

    Het is zaterdag 25 augustus, vlak voor de oefenwedstrijd tegen BZSV Blauwwitters: Rudolf post op zijn Facebook-pagina een actiefoto met de tekst ‘Zal dit dan echt mijn laatste seizoen zijn?’ Een greep uit de reacties die daarop volgen: ‘Jou kennende niet’, ‘Jij en stoppen?’, ‘Hoor ik al jaren’. De reacties spreken boekdelen. Rudolf reageert erop: ‘’Ik zeg al drie jaar dat ik ga stoppen, maar ik blijf het spelletje nog te leuk vinden. En ik voel me fit. Tja, waarom zou ik dan stoppen? Daarbij, ik kon afgelopen zomer echt niet stoppen na zo’n degradatie.’’

    Gert Klijnstra
    De eerste keer dat Rudolf - roepnaam Rudi - tegen een bal aantrapte was eind jaren 80. Rudi was 4 jaar oud: ‘’Ik was op Achilles langs de kant met een bal aan het spelen, terwijl mijn neef daar een wedstrijd speelde. Ik mocht nog niet meedoen, omdat je minimaal vijf jaar moest zijn. Daar stond ik dan, al wel compleet in Achillestenue van sportwinkel ’t Hoen, maar nog niet binnen de lijnen. Totdat Gert Klijnstra naar me toe kwam. Hij zorgde er voor dat ik alsnog mee kon doen bij de F-jes. Zo geschiedde. Voor ik het wist lag de bal al in het netje.’’

    'Mooie tijd'
    Rudi voetbalt nu zo’n 29 jaar, waarvan het grootste gedeelte bij Achilles. ‘‘Als C-speler vertrok ik voor het eerst naar een andere club’’, zegt Rudi. ‘’Naar Sportclub Enschede, waar ik op hoog niveau heb gespeeld. We speelden in de eerste divisie tegen clubs als FC Twente, Vitesse en De Graafschap. Je kwam daar jongens tegen als Karim El Ahmadi en Collins John. Een mooie tijd was dat.’’

    Rudi raakte echter na twee jaar het plezier in voetbal kwijt. Hij stopte. ‘’Ik heb toen nog even gebasketbald, maar een paar maanden later begon het alweer te kriebelen. Ik deed mee aan het zomeravondtoernooi en schoot er de eerste avond zes in en de tweede twaalf. De trainer van de A1 zag dat en hij zorgde er voor dat ik weer ging voetballen.’’

    ''Ik was pas zeventien, maar die linksbuiten-positie was toen al mijn plekje’'

    Een jaar later maakte Rudi zelfs al zijn officieuze debuut in het eerste, op het Marinus Goedhart-toernooi. ‘’Rob de Jong belde me en zei: ‘Ik verwacht je om 19.00 uur bij UDI’. Dat jaar behaalden we ook nog eens de finale. Uitgerekend tegen Sportclub Enschede. Ik was pas zeventien, maar die linksbuiten-positie was toen al mijn plekje.’’

    Met het eerste maakte Rudi prachtige jaren mee in zowel de derde als de tweede klasse. ‘’Maar ik voetbalde ook in de zaal, bij Twente Hogerop. Dat was professioneel opgezet, ik kon er een contract krijgen. Helaas mocht ik het van Achilles niet combineren en moest ik kiezen. Anders was ik in eerste instantie ook nooit weggegaan bij Achilles.’’

    Toen AJC zich meldde, besloot Rudolf daar te gaan spelen. ‘‘Zo kon ik veld en zaal toch nog combineren. Ik was jong, fit, kreeg een beetje geld en speelde met spelers die echt goed konden voetballen.’’

    Daan Dokter
    Inmiddels is Rudi een schat aan ervaring rijker. Na een paar seizoenen besloot hij zich weer te focussen op alleen het veld en via Sparta en Sportlust kwam hij in 2015 voor de derde keer terug bij Achilles. ‘’Bij Sparta heb ik veel geleerd. En Sportlust en ik, dat was niet zo’n goede match.’’ Bij Sportlust speelde Rudi met Daan Dokter, met wie hij ook in het eerste van Achilles
    heeft gespeeld. ‘’Daan is mijn maatje, wij hoeven elkaar maar te zien en we weten al wat we moeten doen. Zonde dat hij niet meer voor het eerste gaat. Daan schiet er zelfs in de derde klasse nog 20 tot 25 in.’’

    ''Daan is mijn maatje, wij hoeven elkaar maar te zien en we weten al wat we moeten doen. Zonde dat hij niet meer voor het eerste gaat''

    Jumpers Knee's
    Daan is net als Rudi ‘een winnaar’, zoals Rudi zichzelf noemt. ‘’Mij hoef je als trainer echt niet te motiveren. Ik speel altijd op het scherpst van de snede. Ik wil iedere wedstrijd winnen.’’ Dit seizoen is het vierde jaar op rij dat Rudi op zaterdag het rood met gele shirt aantrekt. ‘’Als Kåre zou komen, zou ik er nog een jaar bij aanplakken, dat gebeurde. Ik weet dat ik fit ben en het nog kan, maar ik weet ook dat ik met mijn Jumpers Knee’s (ontstoken patella-pezen) veel pijn heb een dag na de wedstrijd. De zondagen staan bij mij dan ook in het teken van herstellen. Op zondag bij de sportschool even alles eruit fietsen. Zo blijf ik fit. Het is misschien lullig om te zeggen, maar ik ben dan wel een van de oudste spelers, maar tegelijkertijd ook een van de meest fitte spelers.’’

    Iedere dag is Rudi met zijn lichaam bezig. Hij eet gezond, drinkt geen bier en zal op vrijdag niet te laat naar bed gaan. ‘’Ik wil topfit aan een wedstrijd beginnen. Als mijn vader komt kijken, wil ik hem iets kunnen laten zien. Dat is ook een van de belangrijkste redenen dat ik nog voetbal.’'

    Prestatiesport
    Of Rudi zich soms ergert aan spelers die minder fit zijn? ‘’Nee hoor’’, zegt Rudi. ‘‘Het blijft amateurvoetbal. Maar als er jongens zijn die op zaterdag dronken op het veld staan, dan denk ik wel: ‘Waar ben je mee bezig?’ Als je aan prestatiesport doet, vind ik dat je op de wedstrijddag er moet staan. ‘Ga dan lekker op de zaterdag, na de wedstrijd bier drinken’, denk ik dan.’’

    Mark de Jong
    Rudi kijkt met een dubbel gevoel terug op het vertrek van Mark de Jong vorig seizoen: ‘’Ik verwijt hem niets. Hij is niet van slechte wil, hij mist ervaring. Ik snap niet waarom hij nooit geluisterd heeft. Ik heb hem zo vaak gezegd: ‘maak het niet te moeilijk’. Uiteindelijk hadden we het gevoel niet meer, de chemie was weg. Ja, dan moet je eerlijk zijn.’’

    Ben en Eldo
    Met Ben aan het roer kwam het plezier aan het eind van vorig seizoen terug. ‘’Ben is geen tacticus. Maar naar zijn kunnen heeft hij het wel goed gedaan met Eldo. Eldo is ook heel belangrijk voor de groep. Hij is wel iemand voor wie je door het vuur gaat. Ik persoonlijk houd ook meer van een trainer als Ben of Eldo, waar je een stapje extra voor wilt doen.’’

    ''Het komt er soms wat verkeerd uit, maar ik doe het alleen maar om zo’n speler beter te maken''

    Rudi merkt dat hij steeds belangrijker wordt in het veld. ‘’De jonge jongens nemen niet zo snel meer iets van je aan, maar ik voel me als ervaren speler wel verantwoordelijk’’, zegt Rudi. ‘‘Ik zeg dan: ‘Ik bedoel het alleen maar goed’. Het komt er soms wat verkeerd uit, maar ik doe het alleen maar om zo’n speler beter te maken.’’

    Knuffel
    ‘‘Een mooi voorbeeld is Reint. De laatste wedstrijd van hem bij ASV vorig seizoen. Met hem heb ik ook heel veel discussies gehad, maar Reint komt dan na de wedstrijd naar me toe en zegt: ‘Ik heb zoveel van jou geleerd, echt dankjewel’. Ja, dan komen er gewoon tranen in zijn ogen en volgt er een knuffel. Zo’n moment, daar doe je het dan wel voor.’’

    Ups en downs
    Rudi wil de komende jaren afsluiten bij Achilles. Wat hij van het huidige seizoen verwacht? ‘’Ik verwacht een seizoen met veel ups en downs. Misschien ook wel mooi dat we, na een paar jaar stilstand qua ontwikkeling, nu met een nieuwe trainer weer iets kunnen opbouwen. Ik hoop echt dat hij de spelers individueel beter kan maken.''